mutlu yıllar NoriN

hap atmak, ot çekmek, kendi kusmuğumda boğulana kadar içmek istiyordum.. akciğer kanserinin adamı bi gecede götüreceğini bilsem bi seferde ağzıma bütün paketi sokar ve hepsini tek nefeste içerdim.. yine de elimden gelenin en iyisini yaptım.. içtim..

içtim..

içtim..

günlerce içtim..

kafamı duvarlara vurdum..

kafamda hala izleri var o günlerin..



kendimi dünyanın en büyük ordusuna sahipken dünyanın en küçük şehrini ele geçirememiş zavallı bi kumandan gibi hissediyordum.. kendimden nefret ettim.. o nefretle yaşayamazdım..

o nefret bana yönelmişken yaşayamazdım..


her sabah aynaya bakınca nefret ettiğin birisini görmek çok yorucu.. bana yönelen nefreti (kendi nefretimi) bi yerlere yönlerdirmek zorundaydım.. ama nereye?? kendinden neden nefret ettiğini düşün çocuk.. daha dün tanrı iken bugün bir hiç olduğunu düşün!! tüm bunlar neden olmuştu?? tüm bu nefret nereden ileri geliyordu??



bi kadın yüzünden..!! kadının biri.. bir kadın.. kadın..



demek öyle?? o zaman kadınlardan nefret etmeye karar verdim.. o dönem hiç olmadığım kadar acımasız, terbiyesiz, aşağılayıcı, umursamaz oldum.. tam bi piç oldum.. bilerek can yaktım.. bilerek kalp kırdım.. birisinin sevdiğim bi kıza (mesela kardeşime) yaptığı takdirde ağzını burnunu kıracağım şeyler yaptım.. üstelik işin ilginci ne biliyor musunuz?? o dönem hayatımda hiç olmadığım kadar çekici oldum.. çevremde kızlar pervane olmaya başlamışlardı.. dayağa (ruhen) doymuyorlardı.. onlardan nefret etmem için bi sebep daha buldum..


ne kadar iyiysen o kadar değersizsin!! kötü ol parsayı topla.. allah cezanızı veriyordu benim aracılığımla.. allahın sopası olmuştum ve sizin için geliyordum.. ama size vurdukça canım yanıyordu.. kapanmayan yaralarım kanıyordu..



işte bu yüzden o nefretle yaşayamazdım.. bi yerden akmalıydı nefret.. içim boşalmalıydı.. ne içmekle ne de kadınları becermekle geçmiyordu acım..



mükemmel insanlarla, başka zaman denk gelsek mükemmel olabilecek ilişkiler harcadım.. içim soğumadı.. kendime yediremedim.. öfkem arttı.. kendime kızmaktan helak oldum..


neden sonra NoriN doğdu.. zeus'un kafasından athena'nın doğması gibi.. benim kafamdan da NoriN doğdu.. kadın düşmanı, her şeyi bilen, herkese uyuz olan, elinde gürzünü tutan, kendini komik sanan, çirkin bi adam.. üstelik sadece kadınlara düşman değildi.. erkeklere de kızgındı.. ne kadar salak olduğumuzu, neler kaybedebileceğimizi biliyordu..


ve o nefret çok hızlı bi şekilde kayboldu.. yazdıkça kendimi gördüm.. yazdıkça sizi gördüm lezizler.. (hala lezizsiniz) yazdıkça erkekleri gördüm.. eşyanın tabiatını ve dolayısı ile kendimi kabullendim..

hala aynı adamım.. hala herşeye kızgınım ama eskisi kadar hastalıklı değil durumum.. ağlatmanın değil ama ağlamanın rahatlattığını gördüğüm günden beri mutlu değilsem de umutluyum.. üstelik bi süredir düzgün bi ilişkim var.. Eli Zabeth sinirimi alıyor saolsun ;).. peluş kedisiyle beraber.. :D

NoriN'den bi gecelik sayfasını rica ettim ve kendim olarak yazdım.. ben NoriN'e hem annelik hem babalık ettim.. ama aslında sadece bir hiçim.. O nu dölleyenler de doğuranlar da sizsiniz..

(((

yazmadan çok düşündüm.. yazıyı okudum, okudum, okudum ve tekrar tekrar düşündüm.. açıkcası uatndım bu yazıyı yayınlamaya.. ama herkese bulaşma hakkını kendisinde bulan bi adam yeri geldiğinde kendisine de bulaşmalı dedim.. hayır, artık ağlamıyorum ve ağlatmıyorum (umarım ve sanırım).. bakarsınız yarın öbür gün evlenirim bile.. çoluk çocuğa karışırım.. daha önce dediğim gibi çok büyük bi komplo ve ben tek başıma karşı koyamam :D

uçur beni büyük aşkım :D

)))

facebook: Norin Feltonian